Sellü’l-Hüsâm, Hanefî fakihlerinden allâme İbn Âbidîn (v. 1252/1836) merhumun pek bilinmeyen risâlelerinden biridir. Kendisinin de intisab ettiği, ilmî icâzet aldığı, sohbetlerine katıldığı Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî Hazretleri’ni, hasetçilere ve inkarcılara karşı savunmuş, kendi hatıra ve intibalarından bahsetmiş, hakkında yazılan şiirleri bu risaleye derc etmiştir.

Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî Hazretleri’nin irşâdı, tasavvuf tarihinde ender görülen bir hız ve büyüklükte olmuştur. Osmanlı coğrafyasının hemen tamamındaki büyük âlimler onun bağlısı oldu. Hâlidîler’in bu büyük zuhuru, haliyle fesatçıların, büyük fesatlar saçmasına yol açtı. Kendisi de Nakşibendî Murâd-ı Buhârî soyundan gelen Şam Müftüsü Seyyid Hüseyin el-Murâdî, bu dedikoduları reddetmesi için İbn Âbidîn’den bir risâle kaleme almasını rica edince bu eser meydana geldi.

Keçecizâde İzzet Molla, kendisi Mevlevî olmakla beraber, Ehl-i Sünnet açısından çok büyük bir yenilenme ve güç kazanma olan Hâlidiyye tarikatı için büyük bir sevinç göstermiş ve uzunca kaleme aldığı bir şiirinde şöyle demişti:

“Hâlidîler’dir fesâd-ı ümmeti tathîr eden
Seyf-i bâtınla ehl-i bid’ati tedmîr eden
Mülhidîni, câhıdîni arsa-i şemşîr eden
Dâ’im Ehl-i Sünnet’i cennet ile tebşîr eden”

Bu şiirdeki mana, hala devam etmektedir. Bu cihetle elinizdeki eser, Nakşibendîlik tarihinde önemli bir yer tutmaktadır.