Doğa, ne zaman mavi deseler yer küsecek ne zaman yeşil deseler gök susacak. Gökler, ağlamamak için kendine özgü bir renk seçmiş. Mevlana, yerleri göklere sevdalı görmüş, kaybolmuş bir yavru gibi kendini aramış. Dünya, içinde birçok kıymetli canı barındırmış. İncitmeksizin inciyi görenler, aşk tohumlarını gönül toprağına düşürmüşler...